Pitstop

We hebben snel onze draai gevonden in Guatemala. Letterlijk en figuurlijk: we zijn hier voor de feestdagen, om het land te bezoeken maar vooral ook om wat onderhoud en reparaties aan de boot te doen. De eerste schroeven zijn al snel uit het berghout gedraaid om één meter voetlijst weg te halen. De werkplaatschef van de haven gaat een offerte maken en wil graag aan boord zien wat het werk omvat. 

Bij de beste bakker van Frontera, een oase vlak aan de weg

Naast het reguliere onderhoud aan motor, zeilen en wat kleine reparaties gaan we ook de lekkende dek-romp-verbinding herstellen. Dat is geen kleine klus en omdat arbeid hier erg betaalbaar is besteden we het werk zo mogelijk graag uit.

Frontera, een lintdorp aan een doorgaande weg

Terwijl we wachten op de offerte van de haven beginnen we vast aan de simpele klussen. De kinderen halen vast het dekrandbeslag weg, Robert geeft de motor een servicebeurt, vervangt een ankerol en zet de handgreep bij de kajuitingang opnieuw vast. Anneke maakt binnen schoon schip, ook belangrijk als je met vijf volwassenen aan boord woont in dit klimaat.

De Deinde is ook aangekomen en komt gezellig voor ons liggen

Vlijtig als we zijn is het zomaar kerstavond. Traditioneel zijn hier dan de meeste festiviteiten en diners. Kunnen wij mooi van twee walletjes eten, of drie eigenlijk, met tweede kerstdag erbij. Meike en Amarins verzorgen 24 december een kerstdiner aan boord en Robert en Anneke worden om boodschappen gestuurd voor het menu. Gelukkig is in Frontera nagenoeg alles te krijgen. Alleen op de pijnboompitten en verse basilicum vangen we bot.

Eerst een ontbijtje, dan boodschappen doen

Een voor de kenners toepasselijke bootnaam

Tussen al het kerstgeweld door plannen we ook onze eerste binnenlandse trip. We gaan een paar dagen naar Isla Flores in het noorden van het land. Van daaruit kunnen we dagtochten maken naar Tikal en Yaxha. Tikal wordt gezien als de voornaamste / grootste stad van het oude Maya rijk. De stad is in de 19e eeuw bij toeval gevonden en ongeveer 10% is vrijgegraven en te bezichtigen. Yaxha is een andere oude Maya stad vlakbij Tikal.

Amarins demonteert de scepters

We kunnen met de chicken-bus (het lokale openbaar vervoer) maar dat is net wat te primitief voor een rit van 4 uur. Daarom boeken we 4 plekken in een toeristen-shuttlebus, iets meer ruimte en luxe en nog steeds goed te betalen. 4 plekken: Ties gaat niet mee. Hij stapt op 25 december om 12 uur 'nachts op de bus naar Antigua om een vriend op te zoeken die daar in een hostel werkt. Dat is toch wel handig met oudere kinderen: die kunnen als ze willen ook hun eigen gang gaan.

Meike en Ties doen de bakboordzijde

Traditie: kerstdinghy-optocht

Op 24 december is het druk buiten de boot met onderhoudswerk maar ook ín de boot waar Meike en Amarins het kerstdiner voorbereiden. Het resultaat mag er zijn: een amuse, voorgerecht, hoofdgerecht en dessert. Alles vers en heerlijk. En dat uit een kleine bootkombuis. Petje af en we eten er heerlijk van.

Meike tovert het hoofdgerecht uit de oven

Crumble toetje met munt en verste frambozen

Op eerste kerstdag gaan we uit eten bij Sundog, een bij zeilers en locals heel populair restaurant. Uit eten met kerst is hier niet vergelijkbaar met Nederland: los van de versiering en lichtjes hanteren ze de standaard kaart. Druk is het wel, we bemachtigen nog net de een-na-laatste tafel en kort daarna moet je wachten op een tafel.

Voorgerecht om te smullen

'toetje' bij de Sundog

We nemen de tijd. Niet alleen omdat het gezellig en lekker is maar ook omdat Ties vanuit hier op de bus stapt die pas om middernacht vertrekt.Wij laten hem rond 21.00 uur achter aan de bar bij Sundag en krijgen later appjes dat hij in de juiste bus zit en onderweg is naar Guatemala stad.

Tweede kerstdag doen we geheel volgens lokale traditie niets aan kerst. Behalve dan naar Brabant videobellen. De hele familie Hol (behalve wij dan) is bij Opa en Oma dus we kletsen even lekker bij.We vermaken ons verder weer met het bootwerk wat moet gebeuren, afgewisseld met een duik in het zwembad en natuurlijk de snackytime rond 16.00 uur. En we moeten onze spullen pakken omdat we morgen naar Flores vertrekken. 

Olie, filters, impellor, aandrijfriem. Check.

Op derde kerstdag gaan we met de tuktuk vanuit de haven naar Frontera waar onze bus vertrekt. Normaliter gaan we met de dinghy naar de stad aan de overkant van de rivier. Alleen is dat nu niet niet handig omdat we een paar dagen weg blijven. In de tuktuk dus.

In de tuktuk

De busreis naar Flores gaat relatief vlot: 4 uur over een afstand van ongeveer 200 kilometer met een koffiepauze halverwege. Voor hier best snel, ook dankzij het feit dat de 'carretera a Peten' een van de beste wegen van Guatemala is. We zijn in de bus omringd door backpackers: Flores en Tikal is een must-see voor de meeste reizigers.

Hoog water in Flores

Aan het einde van de middag zijn we in Flores, checken in in ons hotel en gaan lekker eten in de stad. We moeten met een omweggetjes naar het restaurant dat we hebben uitgezocht. Het water in het meer staat zo hoog dat de randen van Flores-eiland zijn overstroomt.

Dit restaurant moet even dicht

Omdat we in Panama, Costa Rica en Honduras ook al abnormaal veel regen hadden (terwijl het droge seizoen is begonnen) zoeken we op of hier wat over geplubliceerd is en verrek, NOAA heeft er een volledig artikel aan gewijdt. Het is de laatste 3 maanden ook objectief veel (véél) natter dan normaal in dit deel van Centraal Amerika. Het wordt geweten aan onder andere verzwakte / afwezige bovenwinden waardoor buiensystemen en fronten bijna niet verplaatsen en de voeding van vochtige warme lucht door het relatief warme zeewater. Het ligt dus niet aan ons.

Om 02.40 wachten op de bus naar Tikal

We gaan na het eten op tijd naar bed: om 02.40 (nee, dit is geen typfout) moeten we klaar staan voor de bus naar Tikal. We hebben een sunrise tour geboekt: we komen dan voor zonsopgang bij één van de tempels aan om het oerwoud te horen ontwaken en de zon op te zien komen. Daarna gaan we met een gids verder het park bezoeken. 

Aapjes luisteren (en kijken)

De zon laat zich niet zien helaas maar het is wel leuk de brulapen en vogels wakker te horen worden, hoewel voor ons niet bijzonder: met de boot lig je vaak midden in de natuur en maak je dit elke ochtend mee. Wel apart is dat je met ongeveer 150 man/vrouw samen dit zit te beleven. Iedereen is muisstil en als er toch per ongeluk iemand iets fluistert naar een buurman wordt er gelijk door een gids 'sssst' gesist. Duidelijk. We zijn hier om naar het oerwoud te luisteren en nergens anders naar.

Bovenop één van de Maya tempels, in de mist

Het verdere bezoek aan het park is wel prachtig. We waren een paar jaar terug in Chichen Itza in Mexico. Chichen Itza is ongeveer 5 eeuwen nieuwer en kleiner. Tikal is vele malen groter en minder gerestaureerd en ligt middenin de jungle. In de hoogtijdagen woonden in Tikal 300.000 Mayas. In tegenstelling tot andere Maya steden zijn ze niet door de Spaanse kolonisten verdreven maar zelf vertrokken als reactie op uitputting van de bodem. Velen vertrokken naar de vulkanische berggebieden in het zuiden van Guatemala. Nu nog maakt het Maya volk 44% uit van de bevolking.

Tikal

Het weer werkt een groot deel van de ochtend nog niet mee: het is mistig en dampig. Vrij gebruikelijk in een regenwoud natuurlijk en ook wel lekker fris. In Chichen Itza liepen we in de verzengende hitte in open terrrein. De gids, zelf half Maya, onderwijst ons uitgebreid over de Maya cultuur en de geschiedenis van de stad en het volk wat hier leefde.

Prachtig bewaard gebleven masker

Helaas gaat Anneke zich gedurende de tour steeds minder lekker voelen: hoofdpijn, keelpijn en bij terugkomst in ons hotel ook koorts. We eten snel wat in de buurt en besluiten de volgende dag al weer terug te reizen naar de Rio Dulce. De bustickets zijn snel omgezet en na een voor Anneke beroerde rit zijn we de 29e weer terug op de boot. Er gaat hier in Guatemala kennelijk influenza-type-k rond en alles lijkt erop dat Anneke deze heeft weten op te lopen. Niets aan.

Tikal

Terug op de boot gaan we terwijl Anneke onder de wol kruipt weer verder in klusjesmodus. Ondanks een aantal reminders hebben we nog geen offerte van de haven dus we gaan maar gewoon zelf verder met het werk tot het punt waarop we het uit handen geven.

Tikal

Ook nadert oud en nieuw. Ties blijft nog tot 2 januari in Antigua, dus we zijn met zijn vieren (of drie en één zieke). Robert gaat met de meiden boodschappen doen in Frontera en we hebben een kar vol verzadigd vet en suiker. Was het idee eerst om zelf bitterballen te gaan maken (wat je zoals mist tijdens een reis), omdat een paar key-ingredienten missen hebben we lokale snacks uit de vriezer gevist. En voor Anneke veel vers fruit en yoghurt, die moet voorlopig nog niet denken aan bruin fruit of wat daarop lijkt,

Tikal

Gelukkig gaat het op oudjaarsdag al weer een klein beetje beter, hoewel nog ver van 'fris en fruitig'. Robert klust verder aan de boot en Meike en Amarins studeren en lezen. Dit alles onder muzikale begeleiding van de Top2000. Het is wel vreemd dat je alle grote classics in de middag hoort en niet in de avond en dat je om 16.55 afsluit met Bohemian Rapsody. 7 uur tijdverschil hebben we nu en wij hebben het feestje nog tegoed.

Met zijn 4-en in de tuktuk terug naar de Marina

We gaan halverwege de avond op de Deinde hitster spelen en hebben het reuze gezellig en het is zomaar 2026. Anneke wordt op onze boot wakker van het vuurwerk dus we gaan even snel heen-en-weer om elkaar gelukkig (en een hopelijk snel weer gezond) 2026 te wensen. Om ons heen gaat er voor een vermogen aan grote pijlen en cakes de lucht in. Daar wordt hier in Guatemala niet op bezuinigd.

Spitsuur bij de dinghydock, 31 december inkopen

Op 1 januari vervallen we weer in ons ritme van werken aan de boot, studeren en af en toe een duik in het zwembad. Anneke is weer een beetje beter dan gisteren dus met wat geluk is ze met een paar dagen weer op de been. Ze heeft een echte griep te pakken, hopelijk zijn wij niet aangestoken.

Bij gebrek aan doos maar op een rolletje tape

De offerte van de haven hebben we, ondanks meerdere toezeggingen van het type 'manana' nog steeds niet. En dit terwijl het werk al op 2 januari had kunnen starten qua beschikbaarheid van de medewerkers. Robert heeft ondertussen al aan beide zijden de voet- en stootlijsten verwijderd. Alweer stap 2 van het werk waarvoor we een quote hebben gevraagd. Zo verliezen ze hun eigen handel. 2 januari maar weer erheen en eens vragen waarom het zo lang moet duren.

Cake met personal Jesus, voor 3-koningen

Ach, het is heerlijk hier te zijn: een superfijne haven met zwembaden, goede winkels. En we willen nog in ieder geval twee binnenlandse trips doen van bij elkaar opgeteld twee weken. Dus we hebben geen haast.

Natuurlijk de top2000 erbij.

De eerste duik van 2026 in het zwembad is een bijzondere. Gaat de nieuwjaarsduik in Nederland niet door vanwege de harde wind / hoge golven, hier is dat allemaal geen probleem. Zonnetje, rond de 25 graden en een heerlijk buitenzwembad. Beter geregeld zeg maar, hoewel iets minder een 'prestatie'.