Ondertussen

 Ondertussen……….

Hebben Anneke, Meike, Ties en Amarins een tripje naar Antigua gepland! We combineren het nuttige met het aangename; er moet op de boot rustig gewerkt kunnen worden en we hebben en moraal hoog te houden terwijl we wachten tot de werkzaamheden klaar zijn. Koppen bij elkaar gestoken dus, en al snel tot een leuke invulling gekomen: Meike en Anneke gaan een week Spaanse les volgen in Antigua, Amarins lekker sightsee-en in Antigua en Ties wil o.a. de Acatenango & Fuego-vulkanen gaan beklimmen.

Wachten op de bus

 Op dinsdagochtend vertrekken we vroeg met de dinghy naar de bus. Daar blijkt dat we nog een uurtje langer in bed hadden kunnen liggen, want de bus komt pas een uur later. Gelukkig is de koffie gratis en is er wifi, zullen we maar zeggen. De busrit duurt weliswaar lang (7 uren) maar los van een stukje file vanwege een gekantelde vrachtwagen rijdt het prima door. 

In de bus

We dreigen door het latere vertrek en de file wel onze aansluiting met het taxibusje naar Antigua te missen….. via de app neemt Anneke contact op met de taxidienst en ze boeken ons moeiteloos om naar ons moment van arriveren en komen ons als kers op de taart ook gewoon afhalen van het busstation ipv het reguliere opstappunt 20 minuten lopen verder!!! Alle lof, dit doet de reiziger in ons goed. Zo zijn we eind van de middag bij ons hostel; fijne kamer met twee stapelbedden en ieder heeft eigen kastruimte. 

Settlen in het hostel

In de avond zoeken we een pizzeria op, lopen we langs een van de prachtige kerkgebouwen die Antigua rijk is (in totaal 24 kerken/kathedralen binnen een vierkant van 9 straten!) en gaan we onze eerste nacht in. 

kantoortuin

Woensdag begint voor Anneke vroeg, met een aantal uren werk. Meike is er ook op tijd uit voor haar eerste lesdag Spaans tot 12 uur. We halen Meike gezellig op na haar les en lunchen lekker met z’n allen op een dakterras met prachtig uitzicht op de vulkanen in de omgeving. We zien de Fuego iedere 10 minuten ongeveer uitbarsten met een dikke rookwolk. 

Mooi kerkje

Er is onderweg door Ties en Amarins ook een tattooshop gespot en er volgt een research naar de kwaliteit van het werk daar; de kinderen hebben al langer het plan om tijdens deze reis een tattoo te laten zetten en omdat we nu tóch een aantal weken vastliggen en er niet in de oceaan gezwommen/gesurft wordt, is Guatemala de uitgelezen locatie om dit plan te realiseren. Zo’n week Antigua, de ‘lage’ prijzen hier en een shop met gerenommeerde artiesten maken dat ze de knoop doorhakken. Ze helpen elkaar met ideeën voor designs en plaatsing en komen alle drie tot een mooi idee. Op de terugweg naar het hostel bezoeken we een mooi klooster wat vanaf het dak een prachtig uitzicht biedt op de omgeving. 

Mooi uitzicht

Nog mooier kerkje

Het klimaat is trouwens heerlijk hier! In de nacht lekker fris en overdag warmt het op naar een graad of 23. Het lopen over alle cobblestones in Antigua blijft niet helemaal zonder schade; Anneke verstapt zich en breekt een sluiting van haar schoen. Aangezien we geen reserveschoenen mee hebben, volgt een houtjetouwtje restauratie met een stukje plastic draad, opgeofferd van een paar oordopjes. De noodreparatie blijkt nog wekenlang te werken. We eten bij een heerlijk Mexicaans restaurant, Ties gaat ’s avonds nog even ‘de stad in’ en de rest leest wat en gaat op tijd slapen. 

Lekker !

Op donderdag is Anneke, na al een paar weken hoesten in de nasleep van de griep, haar stem helemaal kwijt. Toffe timing, want: eerste dag Spaanse les voor haar 😊. We halen een zalige koffie bij Fernandez, tegenover ons hostel, onderweg naar Spaanse les. De eerste zin Spaans aan de juf is dan ook via Google ‘Tengo problemas con mi voz’. We redden ons er gelukkig prima mee. We halen na de les een lunchje bij de supermarkt en chillen in de prachtige binnentuin van het hostel. We eten in de avond bij de MacDonalds, wat normaliter niet onze voorkeur zou hebben maar deze heeft een prachtige binnentuin!

Bij de Starbucks

 Vrijdag beginnen Meike en Anneke weer met een to-go koffietje, deze keer bij de Starbucks die óók een prachtig interieur en dito binnentuin heeft. We doen weer ons best tijdens de Spaanse les. Meike krijgt gelukkig les van een docente die zelf Spaans gestudeerd heeft, want haar basisniveau ís al flink hoog. We zijn allebei blij met wat we leren en de manier waarop de stof aangeboden wordt. 

En Manuel, wat heb je in je mandje ?

Zicht op de Vulcan de Agua

We lunchen weer gezellig met z’n 4en op het dakterras met uitzicht en gaan in de middag mee met een groepsuitje van de Spaanse school. We bezoeken een dorpje in de buurt; San Juan del Obispo. We gaan er met de lokale ‘chickenbus’ heen, tot hilariteit van de kinderen; de schoolreisjemodus staat aan zegmaar 😊. We krijgen een (voor de een interessanter dan voor de ander) rondleiding door een kerk&klooster waar we in het Spaans leren over de regionale geschiedenis en architectuur. Daarna leren we (alweer) hoe chocola gemaakt wordt en slaan flink wat in om chocolademelk van te kunnen maken. We bezoeken nog kort een wijn/honingmakerij en een meubelmaker en gaan daarna weer met de chickenbus naar Antigua.  

Schoolreisje

Chocolademelk-pastilles in progress

Mooi..... !

Ook in het weekend gaat onze Spaanse les door, die Meike en Anneke beginnen met een koffie bij Ferandez; we love their coffee. In de middag is Meike als eerste aan de beurt om een tattoo te laten zetten. Het resultaat is een prachtig golfje dat rond haar enkel gaat. Dit overtuig Amarins om morgen ook te gaan. We vinden in de avond een restaurantje dichtbij het hostel waar lokaal en Italiaans eten wordt gemaakt. Heel betaalbaar, je moet alleen geen haast hebben. We vermaken ons prima tijdens het wachten, want in hun overdekte tuin loopt de huiskat rond en dat is een schatje. In de avond boekt Ties z’n hike de Acatenango- en Fuegovulkaan op. Dit is een overnight-hike waarvoor je een goede conditie moet hebben. Er zitten heel wat steile hoogtemeters in deze urenlange hike. Heel serieus gaat er een briefing aan vooraf, de dag vóór vertrek.  

Gezellig !

Zondagochtend heben Meike en Anneke Spaanse les in de verder bijzonder rustige Spaanse school, kennelijk nemen de meeste studenten op zondag vrij. We lunchen weer bij de bakker-met-dak-met-uitzicht alhoewel Amarins opvallend weinig kan eten….. het zullen toch de zenuwen voor de tattoo zijn. Toch valt het haar gelukkig in de middag reuze mee en ook zij is daarna de trotse bezitter van een voor haar betekenisvol stukje songtekst op haar arm.

Bij de tattooshop

De dag erna vertrekt Ties naar de vlukanen en treffen Anneke en Meike weer een volle Spaanse school. In de middag chillen we in de tuin van het hostel en we eten ’s avonds bij het Mexicaanse restaurant met uitzicht op de Fuego en Acatenango. Superleuk is dat we, als het eenmaal donker is, allemaal bewegende lichtjes ontwaren op de Fuego. We weten dat Ties 1 van die lichtjes moet zijn en zijn heel benieuwd naar hoe hij het daar heeft! We hopen maar dat hij wat kan slapen in de nacht, met die continu actieve vulkaan zo dichtbij. Hij slaapt in een tentje, terwijl het buiten 0 graden of kouder is en de wind flink doorwaait. 

Daar ergens is Ties

Dinsdag hebben Meike en Anneke hun laatste dag Spaanse les! Allebei superblijk met de voortgang sluiten we af en hebben een mooi bosje bloemen voor onze docentes meegenomen. Anneke werkt in de middag en de kinderen gaan de stad in. Ties voegt zich wat later bij hen, als hij veilig en wel weer terug is van zijn overnight hike. Hij heeft het heel tof gehad en heeft de meest indrukwekkende foto’s en filmpjes!!! 

De Fuego was prachtig actief en Ties vond de hike ‘goed te doen’. Tussen neus en lippen vertelt hij dat veel mensen moeite hadden met de hike, hoogteziekteklachten hadden en moesten overgeven. Compliment voor hem! Hij heeft geen oog dichtgedaan in de nacht, want iedere 10 minuten werd hij letterlijk en figuurlijk wakker geschud door de Fuego. 

De Arco de Santa Catalina

We gaan in de avond heerlijk uit eten en overleggen over de komende dagen: Ties wil nog blijven voor zijn tattoo en Meike wil graag naar de boot om haar studie weer op te pakken. Meike neemt morgen de bus, wij vrijdag. We kunnen nog verlengen in dezelfde hostelkamer en de eigenaar garandeert dat er niet nog ‘een vierde andere’ op onze kamer komt. Fijn! 

Op woensdag halen Meike en Anneke nog even een koffie bij Fernandez voordat Meike in de taxi naar Guatemala stapt. Ze heeft mazzel, want had een busje (goedkoper) geboekt maar omdat er kennelijk maar weinig boekingen waren rijden ze met een auto. Ties rust uit van zijn hike-avontuur en Anneke brengt een was bij de wasserette. 

Ontbijt bij Fernandez

We ontbijten relaxed met z’n drieën bij Fernandez in de binnentuin, lezen de rest van de middag. Toch fijn, zulke gezamenlijke hobbies! Ties gaat even langs de tattoo-artiest die zijn tattoo gaat zetten morgen. Hij wil namelijk wel iets heel bijzonders; twee zwaluwen op zijn borstkas. Als zeiler ‘mag’ je per 5.000 nautische mijlen een zwaluw laten tattooëren en hij ‘mag’ en ‘wil’ 😊. Een van de artiesten is specialist in dierentattoos en maakt een prachtig design voor hem; ze hebben er allebei zijn in. We sluiten de dag af bij het lokale restaurantje om de hoek en knuffelen lekker bij met de huiskat. De was is op tijd klaar, we hebben weer schone onderbroeken, shirts en sokken! 

De huiskat

Donderdag is Ties z’n tattoodag!! Na een heerlijk ontbijt bij Fernandez (Ties moet goed eten, hij ligt straks 5 uren plat) gaan Amarins en ik met hem mee, om te helpen besluiten over de precieze plaatsing. We laten hem en de artiest met succeswensen achter en gaan samen de stad in. We nemen een uitgebreide koffiepauze en bezoeken een prachtige ruïne van een kathedraal. Ergens in de middag komt Ties helemaal blij terug van de tattooshop en inderdaad, het resultaat is prachtig. We eten even snel bij de Taco Bell (nooit eerder geweest, heel voedzaam en opvallend goedkoop maar vást niet gezond) en pakken in de avond onze spullen voor de thuisreis van morgen. 

Laatste kerkje

Lekker koel

Op vrijdag nemen we met een laatste koffie afscheid van Fernandez en rijdt de taxi mooi op tijd voor om ons naar het Litegua-busstation in Guatemala te brengen. Deze keer hebben we maar geen taxibusje met een stukje lopen naar het busstation geboekt, want een paar dagen geleden is de noodtoestand afgeroepen in Guatemala, vanwege benderellen. Better safe than sorry, en het scheelt gesjouw met tassen waar vooral Ties met z’n pas-gezette-tattoo niet zoveel zin in heeft natuurlijk.  De Liteguabus zit deze keer helemaal vol, wat een ietwat minder luxe reisgevoel geeft dan de heenreis maar het gaat gelukkig vlot en om half zeven staan we goed en wel weer in Rio Dulce, waar Robert ons op komt halen met de dinghy. 

Bye bye Antigua

Antigua was fantastisch!! Ik mocht van de kinderen niet blijven herhalen ‘dat het zo op Cuzco (Peru) lijkt!!!!! Alleen dan kleiner!!!!’ Interessant feitje: Antigua kon niet hoger/groter gebouwd worden, ivm de herhaalde aardbevingen (immers, vulkanen….) en ergens in de 18e eeuw hebben ze verdere restauratie van kerken/kathedralen opgegeven en de hoofdstad naar de huidige locatie (Guatemala City) verplaatst.